Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Ενα βιβλιο που διάβασα πρόσφατα είναι το ‘’πράσινο σημειωματάριο ‘’ της CLARE POOLEY. Είναι ένα μυθιστόρημα για την αγάπη ,την απώλεια, την αυτογνωσία, με ωραίους χαρακτήρες, κινηματογραφικό αέρα, τρομερά ευχαριστο και αισιόδοξο.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Αγαπώ πολλά είδη μουσικής. Κλασική, Αγγλική ποπ σύγχρονες μιξ μουσικές και Ελληνικό κλασσικό και έντεχνο. Μου αρέσουν τα τραγούδια που αφηγούνται μια ιστορία. Τελευταία άκουσα ένα τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά  ‘’κάποια παιδάκια’’ και το ακούω .Έχει μία βαθιά κοινωνική ευαισθησία και δυνατό μήνυμα. 

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Αν θέλει να δει κανείς κωμωδία θα προτείνω μια Γαλλική το ‘’Μαμά γύρισα’’του Ερίκ Λαβέν. Και για κάτι ποιό σκοτεινό ‘’Στο βαθύ Γαλάζιο’’ του Βιμ Βέντερς .Μία ταινία σκληρή για ένα όχι και τόσο αισιόδοξο μέλλον.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Θυμάμαι ότι μου είχε κάνει εντύπωση όταν είδα πρώτη φορά παράσταση του Άρη Μπινιάρη. Ξεχωρίζω του ‘’Πέρσες’’.Επισης φέτος είδα τους ’’Ναυαγούς‘’της Ηρώς Μπέζου στο Θέατρο Τέχνης και μου άρεσε πολύ. Σύγχρονο Ελληνικό έργο με χιούμορ, ωραίους διαλόγους με στοχασμό και ερωτήματα που απασχολούν όλους μας.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Αν μπορούσα να ξεχωρίσω ένα αυτο θα ήταν αρκετά χρόνια πίσω στο Καμερούν της Αφρικής [τότε ήταν λίγο καλύτερα τα πράγματα σε μια ήπειρο που δοκιμάζεται συνέχεια. ] παίξαμε μια παράσταση για τους Έλληνες της εκεί παροικίας. Το άγριο και συνάμα μαγικό τοπίο της Αφρικής,  οι άνθρωποι, Έλληνες και ντοπιοι ,η συγκίνηση το να παίζεις για αυτούς τους λίγους ανθρωπους εκεί με έκαναν να τη θεωρώ μια απο τις ωραιότερες εμπειρίες  που είχα σε ταξίδι.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Αγαπώ το κέντρο της πόλης. Κυρίως όταν περπατώ και το οπτικό μου πεδίο συναντιέται  με μνημεία του παρελθόντος. Η βόλτα στο Μετς γύρω από το Καλλιμάρμαρο είναι η Αγαπημένη μου. Εκει συναντιέται η πολύβουη Αθηνα με την σιωπή την μνημείων.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Καθημερινά με την δημιουργία και την συντροφιά των Ανθρώπων που αγαπώ!!

Ακόμα και τα απλά πράγματα πρέπει να τους δίνεις μία νότα καλλιτεχνική στην εκτέλεσή τους.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Χαμογέλασα όταν επικοινώνησα ουσιαστικά με τους θεατες στην παρασταση CONFESS-Εξομολογηθείτε που συμμετέχω .

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Το να προσφέρω στους ανθρώπους με οποιοδήποτε τρόπο. Όταν νιώθω χρήσιμη.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Οι ανθρωποι που αγαπώ , η συνδημιουργία ενος καλλιτεχνικού σχεδίου , οι μαθητές μου και ο κήπος μου.

Η Σοφία Λιάκου συμμετέχει στην παράσταση Confess/Εξομολογηθείτε σε κείμενα  Σάκη Σερέφα, Ανδρέα Φλουράκη, Μαρίας Γουλή και κείμενα που προέκυψαν από την τεχνική του devisedtheatre και σε σκηνοθεσία Όλγας Ποζέλη που παρουσιάζεται στο 1927 artspace.