Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Μελετώ Ψυχολογία από τα χρόνια της νεότητας μου, επίσης φιλοσοφικά και λογοτεχνικά βιβλία, καθώς και ποίηση. Μπορώ να αναφέρω πολλά παραδείγματα βιβλίων που με συγκλόνισαν και χάραξαν την πορεία μου, όμως για να απαντήσω με ακρίβεια και στοχευμένα την ερώτηση, ποιο βιβλίο πρέπει να διαβάσει κανείς οπωσδήποτε, είναι το βιβλίο που άλλαξε το “ρου” της σκέψης μου, της νοοτροπίας μου και της εν γένει λειτουργίας μου και ατομικά αλλά και κυρίως διαπροσωπικά με τις ανθρώπινες συνδέσεις μου. Το βιβλίο του Νίκου Σιδέρη “Δεν παίζεις μόνο εσύ, υπάρχουν και οι άλλοι”. Ήθος και τέχνη προς άνθηση και εξέλιξη των ανθρωπίνων σχέσεων.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Ακούω μουσική καθημερινά, ζω και κοιμάμαι με δύο ακουστικά στο αυτί και ακόμα και όταν δουλεύω ή περπατώ στους δρόμους πάλι σιγοψυθιρίζω μελωδίες και τραγούδια. Οι μουσικές που αγαπώ είναι γύρω από το έντεχνο και καλό λαϊκό της παλιάς μουσικής σκηνής αλλά και τα σημερινά τραγούδια που είναι επίσης εμπνευσμένα. Παραδείγματα πολλά, από Χατζιδάκι και Λοΐζο, Πάνου και Ζαμπέτα ως Παπάζογλου, Μάλαμα και Λουδοβίκο των Ανωγείων και ροκ σκηνή, ελληνική και ξένη.

Τελευταία τραγούδια που πολύ αγαπώ είναι τα “Θα μεγαλώνουμε μαζί” του Μάκη Σεβιλογλου, ο “Χειμωνανθός” του Γιώργου Καζαντζή και “Οι πρώτες Λέξεις” των Οδυσσέα Ιωάννου και Θέμη Καραμουρατίδη.

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Το “La vita e Bella” του Roberto Benigni.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Δεν θα μπορούσα να ξεχάσω την ακαταμάχητη θεατρική παράσταση “Tο μεγάλο μας τσίρκο” του Ιάκωβου Καμπανέλλη στο Θέατρο Δάσους.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Τα ταξίδια μου στην Ιταλία ήταν όλα μαγευτικά και ξεχωριστά. Από την αιώνια πόλη της Ρώμης και τη μεσαιωνική Φλωρεντία έως τη ρομαντική και απαράμιλλης ομορφιάς Βενετία με τα μπαρόκ κτίρια, που δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο άλλο τέτοιο μοναδικό τοπίο.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Δύο τα ξεχωριστά σημεία της πόλης για βόλτα. Πρώτον, ο Φλοίσβος για τη θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα και δεύτερον, το ιστορικό κέντρο Μοναστηράκι – Πλάκα.

Πότε και πώς ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Κάθε φορά που εμπνέομαι ένα στίχο και τον σκαλίζω ξεχνάω το χρόνο που περνάει και κάθε φορά που φτιάχνω μια μελωδία επίσης ξεχνιέμαι και νιώθω πως πλασματικά μπορεί ένα τραγούδι μου να ακούγεται και μετά την δική μου παρουσία ως ζωντανός οργανισμός και να νικήσει τον χρόνο που όλους θα μας νικήσει.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Χαμογελώ ακόμα και στις δύσκολες στιγμές. Χαμογελώ γιατί νιώθω μέσα μου αυτοπεποίθηση πως μπορώ με την εμπειρία μου και την γνώση που έχω στην τέχνη του Ζην των ανθρωπίνων συνδέσεων κατ επιλογήν, να δημιουργήσω από την αρχή καλύτερες σχέσεις και να αναγεννηθώ  από τις στάχτες μου.

Χαμογελώ επίσης γιατί μέσα μου νιώθω την πλευρά του εαυτού μου που παραμένει παιδί χωρίς ιδιοτέλειες.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Η αγκαλιά, η τρυφερότητα και ένα βαθύ χάδι πιάνοντας με από το χέρι όταν υπάρχει ένας πραγματικός σύντροφος.

Ατομικά τώρα, το να είμαι δημιουργικός. Από το να δημιουργώ μία όμορφη σχέση με καλές ισορροπίες σύνδεσης, μέχρι να δημιουργώ από το μηδέν μία επιχείρηση. Και πάνω από όλα νομίζω πως με ολοκληρώνει και νιώθω πως ακουμπάω βαθιά στο κέντρο του εαυτού μου, το να δημιουργώ τραγούδια που να αγγίζουν ψυχές και να ταξιδεύουν μαζί με μένα και άλλοι συνοδοιπόροι.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Η όρεξη για δημιουργία και όρεξη για ζωή. Ξυπνώ σχεδόν πάντα με φουλ ενέργεια και χαμόγελο και αντλώ ενδιαφέρον από μικρά ή μεγαλύτερα σχέδια για δημιουργία και για στιγμές ζωής. Από το να σχεδιάσω να αποδράσω στο εξοχικό μου μέσα στη φύση, έως τα πλάνα μου για δουλειές και επενδύσεις που θα κάνουν πιο εύκολη και ποιοτική την καθημερινότητά μου.