Η ομάδα  χορού και ακροβασίας κι όμΩς κινείται  παρουσιάζει την παράσταση με τίτλο “Μάστερ και Μαργαρίτα”,  από την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου, στο θέατρο ΡΟΕΣ , στο Γκάζι. H Χριστίνα Σουγιουλτζή μας μίλησε για το κείμενο του Μπουλγκάκοφ, αυτά που την οδήγησαν σ΄αυτό και αυτά που ανακάλυψε εκεί και την παράσταση όπου οι λέξεις γίνονται κίνηση.

Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο και θέμα;

• Απαντά στην απογοήτευση με χιούμορ, σάτιρα και φαντασία. Στην εποχή του Μπουλγκάκοφ, η επανάσταση είχε συμβεί, μόνο που δεν έφερε τα αποτελέσματα, που αναμένονταν. 
• Η λέξη απογοήτευση,  μάλλον δεν είναι αρκετή, να εκφράσει το άδειο, το τρομακτικό, ψυχρό κενό, που προκύπτει από μια κατάσταση, όπου όλοι υποκρίνονται , καταδίδουν και διεκδικούν, μέσα σε καινούριο κοινωνικό ιστό, θέσεις εξουσίας. 
• Σε αυτό ακριβώς το σύμπαν, ο Μπουλγκάκοφ μεταμορφώνει τους ανθρώπους, από τέρατα σε καρικατούρες. Συμπονά, διασκεδάζοντας, την ανθρώπινη αδυναμία και εμφανίζει μαγικά, υπερφυσικά πλάσματα, ανάμεσα στους κανονικούς ανθρώπους , κάτι σαν τα ξωτικά στο Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, να παραμορφώνουν την πραγματικότητα και τελικά να φέρνουν τη λύση. 
• Ο ίδιος ο Διάολος με τη συνοδεία του κατεβαίνει στη Μόσχα, σε μια πόλη που δεν πιστεύει πια σε τίποτα, ούτε στο Υπερφυσικό , ούτε στην Επανάσταση , ούτε στο Μέλλον, ούτε στον Άνθρωπο. 
• Και είναι αυτή η συνθήκη, η τόσο παράλογη δηλαδή συνύπαρξη του πραγματικού με το φανταστικό, που επιτρέπει στον έρωτα να υπάρξει. 
• Η Μαργαρίτα πρέπει να μεταμορφωθεί σε δαίμονα, να γυμνωθεί από όλο της το έχει, να εμπιστευτεί το παράλογο, την ελάχιστη πιθανότητα, για να πετάξει ελεύθερη πάνω από την πόλη και  να  ξαναβρεί  τον αγαπημένο της  Μάστερ.  
• Θα ζήσουν για πάντα μαζί. Μεταφέρονται σε αυτό που λέμε “μετά Θάνατον Ζωή”. Και ίσως ο Θάνατος , να μην είναι ο πραγματικός βιολογικός θάνατος. Ίσως να είναι μια δυνατότητα Ανάστασης, το ξεκίνημα μιας καινούριας ζωής. Όπου ο Χριστός συμφιλιώνεται με τον Πόντιο Πιλάτο, όπου ο Διάβολος κουρασμένος, αποκοιμιέται και γελά στον ύπνο του. 

Πως δουλεύετε για τις παραστάσεις σας; Πως γίνεται ο λόγος κίνηση;

Πάντα όλα κινούνται ή μπορεί να υπάρξει και κάτι εξ’ ολοκλήρου στατικό; 

Όλα κινούνται. Ακόμα και στην περίπτωση του τετελεσμένου, γεγονός σφραγισμένο στο παρελθόν, ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζει το παρόν το αναγκάζει να αλλάζει σημασίες, ερμηνείες και  βαρύτητα.

Τι καθορίζει την ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις; 

Ως απάντηση, παραθέτω ένα απόσπασμα από το μανιφέστο των κονστρουκτιβιστών/ ρώσικη πρωτοπορία…..καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε στα χρόνια της οκτωβριανής επανάστασης και μετά βυθίστηκε στην απογοήτευση, αφού πρώτα στιγμάτισε την παγκόσμια τέχνη:

Πέρα από τις στάχτες και τα ερείπια του παρελθόντος και τα κάγκελα του μέλλοντος, 

μπροστά σας, 

διακυρήσσουμε, ότι η πιο μεγάλη ομορφιά είναι η πραγματική ύπαρξη.

Η ζωή δε γνωρίζει ούτε καλό , ούτε κακό , ούτε τη δικαιοσύνη σα μέτρο ηθικότητας. Η ανάγκη είναι η μεγαλύτερη και η πιο σωστή από όλες τις ηθικότητες.

Η ζωή δε γνωρίζει ορθολογιστικές αφηρημένες αλήθειες σα μέτρο γνώσης: το γεγονός είναι η μεγαλύτερη και η πιο σίγουρη από όλες τις αλήθειες.

Τα γεγονότα της ζωής είναι τυχαία συμβάντα ή προσωπικές επιλογές;

Μια αναλογία από τα δύο.

Τι σας συγκινεί σ΄αυτή την παράσταση; Τι κερδίσατε από την μέχρι τώρα πορεία αυτής της δουλειάς; 

Με συγκινεί το τέλος……

“Ποιός είπε οτι δεν υπάρχει στον κόσμο ο αληθινός , ο πιστός αιώνιος έρωτας;

Να του κόψουν τη γλώσσα του ψεύτη.

Λοιπόν σας ταλαιπώρησαν πολύ; Η ευγένεια υποχρεώνει.

-Νομίζω πως είναι  ώρα, είναι αργά. Μην τα χάνετε και μη φοβάστε τίποτα!

Καθένας θα έχει τύχη, ανάλογη με την Πίστη του. 

-Τί θέλετε για τον εαυτό σας;

Εκείνη υποχωρεί και φεύγει, μαζί με το συνοδό της, προς τη σελήνη. 

-Εκεί, εκεί σε λίγο θα συναντήσετε την αυγή. 

Να σεργιανίζετε τη μέρα κάτω από τις βυσσινιές. Να φτιάξετε το νέο άνθρωπο. Όλα τελειώσαν και όλα τελειώνουν. Και σας, θα σας φιλήσω στο μέτωπο και όλα θα σας έρθουν όπως πρέπει.

Ήρθε η ωρα να σας αφήσω.

Μετά από λίγο σκοτείνιασε. Όλα χάθηκαν, λες και δεν υπήρξαν ποτέ στον κόσμο. 

Ο ψίθυρος για τις δυνάμεις του πονηρού ακουγόταν στις ουρές, μπροστά στα γαλακτοπωλεία, στα τραμ , τα μαγαζιά , τα διαμερίσματα , στις κουζίνες στους σταθμούς τις στάσεις και τις παραλίες. 

Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι συμφώνησαν με την άποψη της αστυνομίας: Συμμορία Υπνωτιστών.

Έτσι λοιπόν όλα ξεκαθάρισαν.

Τα μόνα θύματα μετά την αναχώρηση του Βολάντ, ήταν οι μαύροι γάτοι.”

ΘΕΑΤΡΟ ΡΟΕΣ

Ιάκχου 16 στο Γκάζι.

Παραστάσεις κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21.00

τιμές εισιτηρίων: 12 ε. γενική είσοδος, 10 ε. φοιτητικό, 8 ε. ανέργων.

Συντελεστές

Ερμηνεία : Bentancor Camilo, Καραχανίδης Αναστάσης, Λινάρδου Αντιγόνη, Μαλκότσης Ερμής Μερεντίτη Αγγελική, Σουγιουλτζή Χριστίνα, Τόμπορης Χρόνης

Μουσική: Αντωνίου Κλέων( ηλεκτρική κιθάρα), Μπάμπης Παρίτσης (βιολί)

Σκηνικά : Bentancor Camilo

Φωτισμοί: Αθανασοπούλου Μαρία

Κοστούμια : Μάνεση Αγγελική, Μουζάκη Φανή

Φωτογραφίες : Μαργκετουσάκης Γιάννης