Πόσο κρυμμένη είναι η καρδιά, σκέφτηκε η Νανς. Πόσο φοβόμαστε μη μας δει κανείς όπως είμαστε· και πόσο απελπισμένα το ποθούμε.

Οι Καλοί βρίσκονται γύρω μας. Μας βλέπουν, μας παρατηρούν. Παρεμβαίνουν στις ζωές μας όταν εκείνοι το θελήσουν, τις ανακατεύουν και τις ανατρέπουν, ζητώντας την προσοχή μας. Δεν θέλουν όμως, σε καμία περίπτωση να σκεφτούμε ότι δεν είναι καλοί, γιατί ό,τι κι αν κάνουν, το κάνουν γιατί έτσι έτυχε μια δεδομένη στιγμή.

Πάντα υπάρχει τρόπος να ευχαριστήσει κανείς τους Καλούς. Κινήσεις, σκέψεις και συνήθειες που έχουν τις ρίζες τους στα βάθη του χρόνου, μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά και διαρκούν. Η Νόρα τα γνώριζε όλα αυτά. Πρόσεχε, χωρίς όμως να καθορίζει την ζωή της βάσει προλήψεων και δοξασιών. Μέχρι που έχασε την κόρη της και έπειτα τον άνδρα της. Και έμεινε μόνη της να πενθεί τις αβάσταχτες απώλειες και παράλληλα να πρέπει να φροντίσει το παιδί της κόρης της τον Μίχολ που έπασχε από διανοητική και σωματική υστέρηση. Που βρίσκει κανείς δύναμη σε τέτοιες στιγμές; Η Νόρα, με την βοήθεια της Μαίρης, της νεαρής κοπέλας που προσέλαβε για να την βοηθάει και της Νανς, της πρακτικής γιατρού του χωριού, αποφάσισε να γιατρέψει τον Μίχολ, να τον απαλλάξει από την μοίρα που του επέβαλαν οι Καλοί και να ζήσει μαζί του μια κανονική ζωή. Βρίσκοντας καταφύγιο σε δοξασίες και παραδόσεις αιώνων, οι τρεις γυναίκες προσπάθησαν να αλλάξουν τον Μίχολ, αλλά χάθηκαν στον δρόμο που διάλεξαν, χωρίς να υπάρχει επιστροφή.

Η Hannah Kent, στο δεύτερο βιβλίο της (άξια συνέχεια του πρώτου βιβλίου τη Έθιμα Ταφής), μας μεταφέρει στην Κομητεία του Κέρι στην Ιρλανδία (1825). Οι κάτοικοί της, άνθρωποι απλοί, προσπαθούν να ερμηνεύσουν και να κατευθύνουν την ζωή, βασίζοντας τις ελπίδες τους σε προκαταλήψεις του παρελθόντος. Αγωνίζονται για την επιβίωση και την καθημερινότητα, χαίρονται αυτά που τους δίνονται και επικαλούνται τους Καλούς σε κάθε δυστυχία και επιθυμία. Η Νανς, η πρακτική γιατρός της περιοχής ισχυρίζεται πως έχει την γνώση και βοηθά όποιον την έχει ανάγκη. Η γνώση όμως, δεν είναι ίδια σε κάθε εποχή, καθώς οι άνθρωποι αλλάζουν και εξελίσσονται. Αυτό που πάντα μένει ίδιο είναι η ανάγκη του ανθρώπου για συνοδοιπόρους και πίστη. Πίστη στο καλό και στο καλύτερο.

Το βιβλίο της Hannah Kent, βασισμένο σε μία πραγματική ιστορία που συνέβη το 1826, πλέκει έντεχνα και ιδανικά μυθοπλασία και αληθινά γεγονότα και παρουσιάζει έναν κόσμο του παρελθόντος στο μεταίχμιο της πάντα οδυνηρής αλλαγής. Παρουσιάζει ανθρώπους σε ανάγκη που οδηγούνται σε απέλπιδες προσπάθειες και ανθρώπους που μεγαλώνουν σε έναν κόσμο εχθρικό και αναζητούν μια συντροφιά. Παρουσιάζει τον πόνο της απώλειας, την ανάγκη της πίστης στην αλλαγή και την ανακουφιστική συντροφικότητα.

Το βιβλίο της Hannah Kent, Οι Καλοί κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου.