Η  Όλγα Κνίπερ, χήρα του Άντον Τσέχωφ, μούσα του Στανισλάφσκι και μεγάλη σταρ του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας ταξιδεύει στο (χρεοκοπημένο) Χόλιγουντ της εποχής για να κατακτήσει και τον κόσμο του κινηματογράφου. Όταν συνειδητοποιεί ότι δεν είναι αυτό ονειρευόταν αποφασίζει να αναλάβει η ίδια την παραγωγή μιας ταινίας βασισμένης στα έργα του Τσέχωφ. Ενώ οι συνεργάτες που έχει γύρω της αποσκοπούν στο να την εξαπατήσουν και να της πάρουν τα χρήματα, εκείνη έρχεται έρχεται αντιμέτωπη με μία ακόμα αντιφατική δυσκολία: Ο κινηματογράφος είναι ακόμα ο βωβός και τα έργα του Τσέχωφ δεν μπορούν να ακουστούν! Η Esther Andre Gonzalez σκηνοθετεί το πρωτότυπο κείμενο του Ηλία Μουρούτση στο Από Μηχανής Θέατρο. Οι ηθοποιοί της παράστασης Αιμιλία Βασιλακάκη, Μίλτος Σαμαράς και Κώστας Χατζηδημητρίου μας μίλησαν για το έργο, την παράσταση και την εμπειρία του βωβού κινηματογράφου στην σκηνή του θεάτρου.

Τι σας αρέσει περισσότερο στην παράσταση;

 Μίλτος Σαμαράς: Η παράσταση ήταν η αφορμή  να συναντηθώ ξανά με ανθρώπους που εκτιμώ βαθιά τόσο σε επαγγελματικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Την Αιμιλία την γνωρίζω πάρα πολλά χρόνια από το 1995. Ήμασταν συμμαθητές στη σχολή και τον Κώστα τον γνώρισα το 2000 με αφορμή μία παράσταση που συμμετείχαμε και οι δύο.

Τι κερδίζει κανείς δουλεύοντας με τους κώδικες του βωβού κινηματογράφου;

Κώστας Χατζηδημητρίου: Να μελετήσει ένα είδος τέχνης ολοκληρωμένο σε δομή μεθοδολογία και λειτουργικότητα στο οποίο λόγω της απουσίας διηγητικού-ρεαλιστικού ήχου, ζητείται από τον ηθοποιό να καλύψει με τα εκφραστικά του μέσα αυτό το “κενό”. Όπως σε κάθε μορφή τέχνης ακολουθείται μια παρτιτούρα με τους δικούς της κώδικες. Μια γλώσσα “βουβή” αλλά κάθε άλλο παρά απούσα. Τουναντίον ένα οξυμένο συναισθηματικό λεξιλόγιο. Το κίνημα του εξπρεσιονισμού κυρίαρχο στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Ένας πλούτος σωματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας μέσα σε ένα είδος που λατρεύτηκε στην εποχή του, που έφτιαξε το δικό του μυθικό χωροχρόνο τη δική του μαγεία και που πολλοί κώδικές του εμπλούτισαν τον μετέπειτα ομιλούντα κινηματογράφο, αλλά και το θέατρο.

Τι χαρίζει το θέατρο στη ζωή σας;

Αιμιλία Βασιλακάκη: Ενώ το πλήθος πρέπει να συμβιβαστεί με μια ζωή χαμένη- τόσα όνειρα τόσες ζωές, τόσες ελπίδες, χαμένες πεταμένες για τα λεφτά Ο Τσέχωφ Βωβός; – χωρίς κορυφώσεις και λάμψη, ο καλλιτέχνης επιτυγχάνει την τέλεια αυτοπραγμάτωση. Είναι ένας εκλεκτός που ως μοναδικός, διαθέτει δικαίωμα σε μια δημιουργική και άρα ευτυχισμένη ζωή. Η ρομαντική αντίληψη της Νίνας, από τον Γλάρο του Αν. Τσέχωφ. Αφιερωμένο στις ιδίοις εξόδοις μικρές καλλιτεχνικές μας – θεατρικές παραγωγές που χρωματίζουν τη ζωή μας στο πολύπαθο γκρίζο κέντρο της πρωτεύουσας αυτής της χώρας.

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε κατά την προετοιμασία της παράστασης;

Μίλτος Σαμαράς: Σίγουρα είναι μία απαιτητική παράσταση. Υπάρχει συνεχής εναλλαγή ρόλων, σκηνικού χώρου, η συνθήκη του βωβού, τραγούδι, ζωντανή μουσική. Νιώθω τυχερός που γνώρισα και δούλεψα με την Esther Gonzales, που με την σκηνοθετική της καθοδήγηση ένιωσα μεγάλη ασφάλεια.

Τι αγαπάτε στον Τσέχωφ;

Αιμιλία Βασιλακάκη: Εκατομμύρια λέξεις έχουν γραφτεί για τον Τσέχωφ / σχεδόν αδύνατον πια να ειπωθεί οτιδήποτε από οποιονδήποτε. Εμείς οι ηθοποιοί, άνθρωποι εντελώς συνηθισμένοι όπως κι όλοι οι άλλοι (από καταχώρηση στο ημερολόγιο του Τσέχωφ, το οποίο κρατούσε ο ίδιος πριν και κατά την διάρκεια της εργασίας του πάνω στην κωμωδία του Ο γλάρος), να σημειώσουμε μόνο ότι αγαπάμε, αγαπάμε, αγαπάμε αυτόν τον συγγραφέα, αγαπάμε τον Άντον Τσέχωφ, για την περισσή ειρωνεία του στη διαχρονικά γενική κοινωνική κατάσταση. Κατάσταση από την οποία ”Ο Τσέχωφ Βωβός;” λαμβάνει αφετηρία και ο θίασος καλείτε ν’ αποδώσει.

Μίλτος Σαμαράς: Κατανοώντας την ασημαντότητα της ύπαρξης μας, είμαστε πιο κοντά σε μια καλύτερη και ελεύθερη ζωή. Στην τελική και αυτό είναι το κωμικό, πόσοι από μας, πραγματικά αποδέχονται πως τα ανθρώπινα είναι πρόσκαιρα και χωρίς νόημα.

Είναι η έκφραση του σώματος πιο δυνατή από τον λόγο;

Κώστας Χατζηδημητρίου:  Γιατί να πρέπει κανείς να διαχωρίσει την έκφραση του σώματος από τον λόγο. Αν θεωρήσουμε ότι κάθε ανθρωπινή έκφραση είναι και μια γλώσσα, ένας κώδικας, είναι σαν να λέμε ότι μια γλώσσα είναι πιο δυνατή από μια άλλη, όταν στόχος μιας γλώσσας είναι να είναι ζωντανή. Σίγουρα αυτό που δημιουργεί η έλλειψη ήχου είναι η όξυνση των άλλων αισθήσεων, η σωματική εγρήγορση, κάτι που είναι σημαντικό για έναν ηθοποιό. Πόσο δύσκολο μας φαίνεται ένα περιβάλλον στο οποίο να μη μας καταλαβαίνει κάνεις και να πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους να επικοινωνήσουμε χωρίς τον λόγο, εκεί λοιπόν το σώμα ασκείται να ακούει, να προσέχει , να δίνει χώρο.

Γίνεται να αποδοθεί ο Τσέχωφ βωβός;

Μίλτος Σαμαράς: Αυτή είναι μία από τις προκλήσεις με την οποία αναμετριόμαστε στην παράσταση.

Κώστας Χατζηδημητρίου: Εξάλλου ένα στοιχείο το οποίο είναι δομικό στον Τσέχωφ είναι η σιωπή εξίσου σημαντική με τον λόγο.

Πόσο δύσκολο είναι να ασχολείται κανείς με την τέχνη στην εποχή μας και πόσο σημαντικό να επιμένει να κυνηγάει τα όνειρά του;

Μίλτος Σαμαράς: Τι  άλλο μένει στη ζωή αν δεν κυνηγάμε τα όνειρα μας;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Ηλίας Μαρούτσης

Σκηνοθεσία: Esther Andre Gonzalez

Σκηνικά / Κοστούμια: Χρήστος Κωνσταντέλλος

Φωτισμοί: Άννα Σμπώκου

Πρωτότυπη Μουσική: Κώστας Κακούρης

Βίντεο: Μαρία Αθανασοπούλου

Μακιγιάζ: Κυριακή Μελίδου

Κομμώσεις: Ιουλία Συγριμή

Γραφιστικά: Θεοδοσία Μαρούτση

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Παραγωγή: Αστική Εταιρεία Μη Κερδοσκοπική, Αντιγόνη

Βοηθός Παραγωγής: Βασίλης Παππάς

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δήμητρα Μπαλή

Παίζουν: Αιμιλία Βασιλακάκη, Μίλτος Σαμαράς, Κώστας Χατζηδημητρίου και ο μουσικός Κώστας Κακούρης.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Παραστάσεις: από Σάββατο, 03 Φεβρουαρίου 2018 έως Κυριακή, 01 Απριλίου 2018

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάββατο στις 21:00  & Κυριακή στις 17:00

Διάρκεια: 75 λεπτά

Εισιτήριο: 12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων)

Χώρος: Από Μηχανής Θέατρο

Διεύθυνση: Ακαδήμου 13, Κεραμεικός

Κρατήσεις: viva.gr, 210 5232097